تربیت فرزند » روانشناسی » کودک
کد خبر : 4918
سه شنبه - ۲۹ خرداد ۱۳۹۷ - ۰۰:۲۲

بهترین زمان برای یادگیری زبان دوم چه سنی است؟

یکی از رایجترین سوالات والدینی که اهمیت زیادی به تحصیلات و زبان‌آموزی فرزندانشان می‌دهند اینست که “بهترین زمان یادگیری زبان دوم برای کودکان چه سنی است؟”

بهترین زمان برای یادگیری زبان دوم چه سنی است؟

بهترین زمان برای یادگیری زبان دوم چه سنی است؟

بهترین زمان برای یادگیری زبان دوم چه سنی است؟ | از شما دعوت می‌کنیم این مطلب را دنبال کنید.

یکی از رایجترین سوالات والدینی که اهمیت زیادی به تحصیلات و زبان‌آموزی فرزندانشان می‌دهند اینست که “بهترین زمان یادگیری زبان دوم برای #کودکان چه سنی است؟” این #والدین تمایل دارند زودترین زمان ممکن آموزش زبان دوم به فرزندانشان را آغاز کنند زیرا به این باور رایج که “اگر زبان دوم از سنین خیلی پایین آموخته نشود، کودکان نمی‌توانند واقعا به آن مسلط شوند لذا کودکان هر چه زودتر زبان دوم را شروع کنند بیشتر به آن مسلط می‌شوند” اعتقاد دارند، از طرفی نگران این مسئله هستند که اگر آموزش زبان دوم را خیلی زود شروع کنند، به یادگیری زبان مادری آسیب وارد کنند، بهمین‌خاطر دوست دارند روان‌شناسان سن دقیق و مناسب اینکار را به آنها بگویند.
اما وقتی ادبیات پژوهشی حول این باور عمومی که “هرچه زودتر، بهتر” را بررسی کنیم، می‌فهمیم که این مسئله مبنای علمی دقیق ندارد. در حقیقت پژوهشگران دانشگاه بریتیش کلمبیا پس از تحقیقات خود در این زمینه دریافتند که هیچ دوره بحرانی یا دوره حساسی برای یادگیری زبان دوم وجود ندارد (مترجم: دوره حساس به بازه‌های زمانی از رشد کودکان گفته می‌شود که برای یادگیری یک مهارت – مثلا راه رفتن، پریدن، حرف زدن و … – بیشترین آمادگی را دارند و چنانچه این دوره سپری شود و کودکان آن مهارت را نیاموخته باشند، یادگیری آن سخت یا غیرممکن خواهد بود).
این پژوهشگران مدعی هستند که این باور عامیانه از سه سوءبرداشت ناشی می‌شود:
۱-اولین عامل این سوء برداشت ناشی از سوء تفسیری است که مشاهده‌کنندگان از یادگیری کودکان دارند و فکر می‌کنند که کودکان توانایی بالایی برای یادگیری دارند اما چیزی که پژوهش‌ها نشان می‌دهند اینست که کودکان در امر یادگیری ناقص هستند زیرا افراد در سنین کودکی هنوز بسیاری از توانایی‌های شناختی همچون تفکر انتزاعی (فکر کردن در مورد مسائلی که مصداق خارجی ندارد همچون عدالت، آزادی، عشق و …)، توانایی تعمیم، نتیجه‌گیری و طبقه‌بندی که می‌توان در یادگیری زبان دوم تاثیر بسزایی داشته باشد را بطور کامل کسب نکرده‌اند.
در پژوهش مشهوری که کاترین اسنو – استاد روان‌شناسی دانشگاه هاروارد- در این باره به انجام رساند، تعدادی کودک انگلیسی‌زبان در سنین مختلف را به یادگیری زبان آلمانی واداشت. او متوجه شد که کودکان سنین بالاتر (۱۲ تا ۱۵ سال) خیلی بهتر از نوباوگان و کودکان کوچکتر زبان را یاد می‌گیرند. البته این مسئله فقط به یادگیری زبان دوم محدود نمی‌شود. پژوهش ها نشان داده کودکان سنین ۱۲ تا ۱۵ سال حتی در زمینه یادگیری شنا و غواصی هم عملکرد بسیار بهتری نسبت به کودکان سنین پایین‌تر دارند.
البته تسلط کامل – شامل یادگیری لهجه‌ها، کنایه‌ها و … همچون زبان مادری – بر زبان دوم پس از سن ۱۲ سالگی کمی مشکل‌تر است، اما در هر حال بین نوباوگی و ۱۲ هم سالگی فاصله زیادی وجود دارد.
۲-دومین عامل این سوء برداشت ناشی از پژوهش‌هایی است که عنوان می‌کنند مغز افرادی که زبان دوم را در سنین پایین یاد می‌گیرند از لحاظ ساختاری با مغز افرادی که در سنین بالاتر زبان دوم را یاد می‌گیرند تفاوت دارد (تلویحا به این معنا که چون مغز افراد در سنین پایین انعطاف‌پذیری بیشتری دارد، یادگیری زبان دوم به ایجاد پیوندهای جدید در مغز منجر می‌شود که باعث یادگیری عمیقتر زبان دوم می‌شود) این موضوع حقیقت دارد اما تاحدودی!
مغز کودکان بسیار انعطاف‌پذیر است و تجارب غنی‌تر منجر به ایجاد پیوند های جدیدی در مغز آنها می‌شود که همین موضوع به گسترش توانایی‌های ذهنی آنها کمک می‌کند ولی مشکل اینجاست که بر طبق گفته دکتر ژوبین ابوطالبی – روان-عصب-زبان شناس ( neuropsycholinguist  ) – زبان دوم از طریق همان مسیرهای عصبی آموخته می‌شود که زبان اول اکتساب شده، اما یادگیری دستور زبان موجب ایجاد پیوندهای مذکور می‌شود لذا برای یادگیری دستور زبان یک دوره بحرانی (دوره حساس) وجود دارد.
۳-سومین عامل این سوء برداشت اینست که بسیاری از افراد بزرگسال بر خلاف کودکان، در یادگیری زبان دوم ناموفق هستند یا حتی اگر آن را یاد بگیرند نمی‌توانند کاملا بر آن مسلط شوند اما این مسئله ربطی به سن یادگیری ندارد، بلکه بیشتر تحت تاثیر عواملی همچون انگیزه، وقت، انرژی، حمایت و … قرار دارد. همین مسئله باعث می‌شود نتایج پژوهش هایی که در این‌باره انجام می‌شود دچار سوگیری شده و این باور غلط را بوجود بیاورد.
پژوهشگران در انتها نتیجه می‌گیرند که یادگیری زبان دوم ربطی به آمادگی زیستی ندارد. در عوض مهمترین عاملی که می‌تواند به یادگیری و بهبود زبان دوم منجر شود “نیاز” فرد است، فارغ از سن و سال او. لذا والدین بجای گشتن دنبال سن مناسب بهتر است شرایط مناسب را برای فرزند خود آماده کنند؛ شرایطی که نیاز به #یادگیری زبان دوم را در کودک بوجود بیاورد.
 

 

روان نویس