تربیت فرزند » مهارت‌های فردی
کد خبر : 3935
سه شنبه - ۱۵ خرداد ۱۳۹۷ - ۰۴:۳۷

چرا نمی‌توانم با نظر دیگران مخالفت کنم؟

از دو دانشجوی داوطلب می‌خواهم که از کلاس بیرون بروند. وقتی آندو بیرون رفتند به بقیه می‌گویم: به مدت ۱۰ دقیقه هیچ تعامل اجتماعی با این دو نفر نداشته باشید. سپس آن دو نفر را به داخل فرا می‌خوانم و می‌گویم: به هر نحوی شده سعی کنید با بقیه افراد کلاس تعامل برقرار کنید.

چرا نمی‌توانم با نظر دیگران مخالفت کنم؟

چرا نمی‌توانم با نظر دیگران مخالفت کنم؟

چرا نمی‌توانم با نظر دیگران مخالفت کنم؟ | هانا آرنت (۱۹۰۶-۱۹۷۵) فیلسوف مشهور در مورد #هولوکاست نظر جالبی دارد:

جنایت هولوکاست توسط افراد جانی یا روان پریش انجام نشد، کسانی که این جنایت را رقم زندند افراد کاملا عادی بودند، در حقیقت این افراد تحت فشار همنوایی دست به این کارها زدند.

انسانها موجوداتی اجتماعی هستند زیرا در طول تکامل شان آموخته اند تنها در صورتی زنده می‌مانند که با دیگران همکاری کنند. ما آموخته ایم که باید در اجتماع زندگی کنیم و بدین منظور باید رفتارهایمان را با اجتماع هماهنگ کنیم. پژوهش هایی که اخیرا در زمینه “همنوایی” انجام شده نشان می‌دهد مخالفت کردن با جمع مدارهای مغزی مرتبط با خطر را فعال کرده و همنوایی آن را خاموش می‌کند.

من معمولا در کلاسهایم برای اینکه همنوایی را خوب توضیح دهم این آزمایش را انجام می‌دهم؛

از دو دانشجوی داوطلب می‌خواهم که از کلاس بیرون بروند. وقتی آندو بیرون رفتند به بقیه می‌گویم: به مدت ۱۰ دقیقه هیچ تعامل اجتماعی با این دو نفر نداشته باشید. سپس آن دو نفر را به داخل فرا می‌خوانم و می‌گویم: به هر نحوی شده سعی کنید با بقیه افراد کلاس تعامل برقرار کنید. وقتی آن دو نفر در مدت این ۱۰ دقیقه هر چه تلاش می‌کنند نمی‌توانند با افراد کلاس ارتباط برقرار کنند، من به  آزمایش خاتمه می‌دهم. سپس از آن دو نفر می‌پرسم چه احساسی دارید؟ بیشتر آنها پاسخهای این‌چنینی می‌دهند ” وحشتناک است، #خجالت زده هستم ، احساس طرد شدن می‌کنم و … “

سپس من رو بقیه کلاس می‌کنم و می‌پرسم: به نظرتان قصد دارم از این آزمایش چه نتیجه ای بگیرم؟ اکثر آنها می‌گویند “هدف نشان دادن تبعات منفی #انزوا یا طردشدگی اجتماعی و … است”. ولی هدف من دقیقا عکس این مطلب است. من می‌خواستم نشان دهم که همنوایی چقدر آسان و خودکار صورت میگیرد. هیچکدامتان از دستور من سرپیچی نکردید و به مدت ده دقیقه این دوستان بی گناهتان را کاملا طرد کردید بدون اینکه یک نفر از شما بپرسد، هدف از اینکار چیست؟ یا به چه دلیل من باید چنین رفتار بدی با دوستانم داشته باشم؟

بله حقیقت همین است. همنوایی آنقدر درون ما نهادینه شده که ما اغلب بدون اینکه بدانیم همنوایی می‌کنیم.

همنوایی بر دو نوع ست:

الف) ما به دیگران نگاه می‌کنیم تا بفهمیم چه خبر است (همنوایی اطلاعاتی)

ب) ما به دیگران نگاه می‌کنیم تا دریابیم باید چکار کنیم (همنوایی هنجاری)

اگر دقت کرده باشید، بچه‌ها وقتی زمین می‌خورد (البته نه خیلی شدید) ابتدا به مادر خود نگاه می‌کنند؛ اگر مادر لبخند بزند و چیزی بروز ندهد آنها بلند می‌شوند و به بازی ادامه می‌دهند ولی اگر مادر سراسیمه شود یا بسمت آنها بدود گریه را سر می‌دهند. این یک نمونه از همنوایی اطلاعاتی است.

در ادبیات روان شناختی اجتماعی یک پژوهش مشهور وجود دارد که به این موضوع پرداخته است. مظفر شریف، روان شناسی که این پژوهش را به انجام ساند، اتاق تاریکی را آماده کرده بود که یک نقطه نورانی روی دیوار آن قرار داشت. او به افراد می‌گفت این نقطه با یک سرعت ثابت و بسیار آرام حرکت می‌کند و از آنها می‌خواست وارد این اتاق شوند و حدس بزنند در یک مدت مشخص (مثلا ۱۰ دقیقه) این نقطه چقدر حرکت می‌کند. حدسیات تمام افراد بین ۲ تا ۶ اینچ بود. سپس او در مرحله بعد از همه این افراد می‌خواست با هم وارد اتاق شوند و با مشورت هم بگویند که این نقطه در همان مدت زمان چقدر حرکت کرده است. وقتی مشارکت کنندگان با هم وارد اتاق شدند به این نتیجه رسیدند که نقطه ۴ اینچ حرکت کرده است. (در حقیقت در هر دو آزمایش نقطه هیچ حرکتی نکرده بود). وقتی شریف از آنها پرسید که چرا قضاوت اولیه خود را تحت نظر جمع عوض کردند، بیشتر آنها این موضوع را انکار کردند. جالب اینکه وقتی برای بار دوم از آنها خوسته شد این آزمایش را دوباره بصورت تک تک انجام دهند بیشتر آنها اظهار کردند این نقطه ۴ اینچ حرکت می‌کند!

این مسئله نشان می‌دهد ما نشانه‌های اطلاعاتی را براحتی می‌پذیریم. یعنی ما برای اینکه تشخیص دهیم چه اتفاقی در شرف وقوع است به راحتی اطلاعاتی که از دیگران دریافت می‌کنیم را باور می‌کنیم. و استدلالمان اینست که چند چشم بهتر از یک چشم می‌بیند و چند ذهن بهتر از یک ذهن فکر می‌کند.

همنوایی هنجاری به این دلیل انجام می‌شود که ما به پذیرش اجتماعی برای بقا و پیشرفت نیازمندیم. سولومن اش کسی است که سالها قبل در یک آزمایش مشهور این قضیه را بروشنی نشان داد. او از ۵ نفر می‌خواست که کنار هم بایستند. سپس یک میله ۲۰ سانتی را به آنها نشان می‌داد و بعد از آن چند میله با طولهای متفاوت را نشان می‌داد و از افراد می‌خواست بگویند کدام میله هم اندازه آن میله ۲۰ سانتی است. ( در حقیقت ۴ نفر از این ۵ نفر همدستان اش بودند و نفر آخر یک داوطلب واقعی بود. اش از این چهار نفر خواسته بود به غلط میله ای که آشکارا طول متفاوتی دارد را انتخاب کنند) . جالب اینکه سه چهارم این افراد با اینکه می‌دانستند طول میله انتخاب شده آشکارا با میله ۲۰ سانتی فرق دارد نظر جمع را تکرار کردند. ما گاهی با اینکه می‌دانیم جمع اشتباه می‌کند برای کسب تائید اجتماعی یا پذیرفته شدن در گروه با نظر جمع همنوایی می‌کنیم. به همین خاطر روان شناسان معتقدند اگر می‌خواهید بدانید فرزندتان سیگار می‌کشد یا نه به دوستانش نگاه کنید!


همنوایینویسنده: دکتر نوام اشپنسر

استاد روان شناسی کالج اوتربین

منبع: PSYCHOLOGY TODAY

مترجم: حمید ابراهیمی زاده
Source link