ادعیه و تواشیح
کد خبر : 2446
چهارشنبه - ۲ خرداد ۱۳۹۷ - ۱۴:۰۹

خواص ذکر «یا بارُّ یا وُصُول»

این ذکر، طوفانی از محبت و حلاوت معنوی شدید به پا می‌کند بلکه انسان را وصول و دوست‌داشتنی و نیکوکار می‌کند وَ اللهُ العالم الهادی.

خواص ذکر «یا بارُّ یا وُصُول»

خواص ذکر «یا بارُّ یا وُصُول»

ضمن بیان یک روایت داستانی

خواص ذکر «یا بارُّ یا وُصُول» | با ما همراه باشید»»

منبع ذکر

مرحوم محدث قمی رضی الله عنه نقل می‌کند که حضرت موسی علیه‌السلام به خداوند عرض کرد:

خدایا! می‌خواهم عابدترین و محبوب‌ترین خلق را ببینم.

خداوند سبحان فرمود: برو کنار دریاچه، آنجا قریه‌ای است در آن قریه با این نشانی، مردی هست او را ببین.

حضرت موسی علیه‌السلام رفت و در آن قریه با نشانه‌هایی که داشت مرد بیچاره‌ای را دید که بیماری جذام و برص او را از پا در آورده و زمین‌گیرش کرده است ا این حال او همچنان تسبیح خدا می‌‌گفت!

حضرت موسی علیه‌السلام به خدای متعال عرض کرد:

خدایا! من دنبال أعبد و أحب خلق می‌گردم؛ پیش خود فکر می‌کردم مردی را خواهم دید که صَوّام و قَوّام (بسیار روزه گیرنده و بسیار نماز خواننده) است. اینکه بینوای گوشه‌نشینی است که نه حال صیام دارد و نه حال قیام! نه حال رکوع دارد و نه حال سجود!

جبرئیل نازل شد و گفت خدا می‌فرماید: آنکه دنبالش می‌گردی همین است؛ عابدترین و محبوبترین خلق من همین است؛ حال بنگر و بشنو که من چه می‌کنم و او چه می‌گوید.

جبرئیل گفت: من از طرف خدا مأمورم چشم‌هایش را از او بگیرم. با این همه بلاهای فراوان که دارد نابینایش هم بکنم. اشاره به چشمان او کرد و چشم‌ها نابینا شد و او که بیچاره بود بیچاره‌تر شد ولی دست به دعا برداشت و گفت:

«رب متعتنی بهما حیث شئت و سلبتنی ایاهما حیث شئت لک الحمد و لک الشکر یا بار یا وصول»

ترجمه: خدایا! تا خواسته بودی؛ بینا بودم؛ اکنون خواستی نابینا شدم. نعمت از تو و گرفتن نیز از توست؛ در هر حال شکرت می‌‌کنم، ای خداوند مهربان نعمت‌بخش.

حضرت موسی علیه‌السلام به آن مرد فرمود:

ای بندۀ خدا! من مستجاب‌الدعوه‌ام؛ دعایم مستجاب می‌‌شود آیا دوست داری دعا کنم و از خدا بخواهم آنچه را که از تو گرفته به تو بر گرداند و از تمام این بیماری‌ها شفایت دهد؟

آن مرد گفت:

«لا أریدُ شیئاً مِن ذلک، إختیارُه لِی أحبُّ إلیّ مِن إختیاری لِنَفسِی»

ترجمه: من هیچ کدام از این‌ها را که گفتی نمی‌خواهم! آنچه او برای من خواسته است در نظر من محبوب‌تر است از آنچه که من برای خودم می‌خواهم.

این سخنان، نقلش آسان و شنیدنش نیز آسان است؛ اما مرد می‌خواهد که از عمق جانش بگوید: «إختیاره لی أحب إلَیَّ مِن إختیاری لِنفسِی»

بعد حضرت موسی علیه‌السلام فرمود: ای عبد صالح پروردگار، شنیدم که می‌گفتی: «یَا بَارُّ یَا وُصُول» یعنی «ای خدای مهربان و ای نعمت‌بخش» خدا به تو چه نعمتی داده و چه مهربانی‌ای درباره‌ات کرده است که این چنین او را می‌ستایی؟

آن مرد که رحمت خدا بر او باد گفت:

در این قریه، جز من نه کسی خداشناس است و نه خداپرست. در این آبادی تنها منم که خدا را می‌شناسم و عبادتش می‌کنم؛ بنابراین چه نعمتی از این بالاتر و چه عطایی از این والاتر که مرا شایستۀ معرفت و محبت خود دیده و شناخت و محبتش را در عمق جانم نشانده است.[۱]

خواص ذکر «یا بارُّ یا وُصُول»

این ذکر، طوفانی از محبت و حلاوت معنوی شدید به پا می‌کند بلکه انسان را وصول و دوست‌داشتنی و نیکوکار می‌کند وَ اللهُ العالم الهادی.


پاورقی:

  1. فی الحدیث ان موسی علیه‌‏السلام قال: رب ارنی احب خلقک الیک و اکثرهم لک عباده فامره الله تعالی ان ینتهی الی قریه علی ساحل بحر و اخبره انه یجده فی مکان قد سماه له، فوصل علیه‏‌السلام الی ذلک المکان فوقع علی رجل مجذوم مقعد ابرص یسبح الله تعالی، فقال موسی: یا جبرئیل! این الرجل الذی سالت ربی ان یرینی ایاه؟ فقال جبرئیل: هو یا کلیم الله هذا. فقال: یا جبرئیل انی کنت احب ان اراه صواما قواما، فقال جبرئیل: هذا احب الی الله تعالی و اعبد له من الصوام و القوام و قد امرت باذهاب کریمتیه، فاسمع ما یقول فاشار جبرئیل الی عینیه، فسالتا علی خدیه، فقال: متعتنی بهما حیث شئت و سلبتنی ایاهما حیث شئت و ابقبت لی فیک طول الامل یا بار یا وصول، فقال موسی علیه‏‌السلام: یا عبدالله انی رجل مجاب الدعوه، فان احببت ان ادعو لک تعالی یرد علیک ما ذهب من جوارحک و یبریک من العله، فقال رحمه‌‏ الله علیه: لا ارید شیئا من ذلک، اختیاره، لی احب الی من اختیاری لنفسی فقال له موسی علیه‏‌السلام: سمعتک تقول یا بار یا وصول، ما هذا البر و الصله الواصلان الیک من ربک؟ فقال: ما احد فی هذا البلد یعرفه غیری او قال یعبده، فراح علیه‏‌السلام متعجبا؟ و قال هذا اعبد اهل الدنیا.» (سفینه البحار؛ ۳/۳۶۶)

 

منبع: استاد جان‌نثاری – سایت ویکی تنزیل